(English below)

“Kom op Tamara, zeg iets! Doe je mond open en zeg wat je dwars zit!” Niet alleen mijn vriend zegt dit tegen me, ook mijn gedachten zeggen het tegen mij. Maar mijn mond blijft potdicht. Mijn lippen willen geen woorden vormen, mijn keel geen geluid maken. Ik zit dicht. Vast. Mijn gedachten draaien op volle toeren en maken mooie zinnen van wat ik zo graag wil zeggen. Maar er ligt een baksteen op mijn borst. Iets draait mijn keel dicht. Mijn ogen kunnen alleen nog maar vooruit staren. Ik ben bevroren. Kom op Tamara, zeg het nou gewoon. Wat is er nu zo moeilijk aan? Maar er gebeurt niks. Op een vreemde manier voel ik mij een soort van 3 jaar oud. Klein. Bang. Niet bij machte om volzinnen te maken.

Tot aan mijn een na laatste relatie gebeurde dit altijd. Als mijn vriend tegen mij snauwde, als we ruzie hadden, als ik door iets verdrietig was, als ik door boosheid implodeerde, klapte ik dicht. Het leek dan net alsof er tape over mijn mond zat heen geplakt. Het lukte mij echt niet om mij te uiten. Ik zat in een complete freeze reactie. Ik wist niet waarom ik niks kon zeggen. Nu achteraf denk ik omdat ik zo bang was om afgewezen of verlaten te worden, dat ik mijn beschermingsmechanisme mij weerhield om iets te zeggen. Beter niks zeggen, dan in de steek gelaten worden.

Maar als ik echt iets wil, dan kan ik het. En dit gevoel, wilde ik nooit meer. Ik nam mij voor om mij in een volgende relatie altijd uit te spreken. En dat heb ik gedaan. Ik ben zeker nog een aantal keer dichtgeklapt, maar ik hield mezelf aan mijn belofte. “1 zin Tamara, zeg in ieder geval 1 zin”. Puur op wilskracht schraapte ik alle moed bij elkaar , deed ik mijn mond open, duwde ik de lucht uit mijn longen en vormde ik de zin. En na 1 zin, lukte de 2e zin ook wel. En de 3e. Tot er een echt gesprek op gang kwam. Waarin ik mijn behoeften en grenzen uitte en waar naar geluisterd werd. Stapje voor stapje ging het beter en beter. En nu, nog altijd vind ik het spannend en moet ik mezelf een zetje geven, maar ik ben er best goed in geworden. Zou je meer willen weten over de functie van dichtklappen en hoe je ermee om kan gaan, stuur mij dan een pm voor een gratis discovery sessie.#relatietherapie#liefde#communicatie#conflict#emoties

“Come on Tamara, say something! Open your mouth and tell me what’s bothering you!” Not only my boyfriend is saying this to me, my thoughts are telling me too. But my mouth stays shut. My lips don’t want to make words, my throat doesn’t make a sound. I’m stuck. Shut down. My mind is spinning at full speed and making these beautiful sentences of what I want to say so desperately. But there’s a brick on my chest. Something has closed my throat. My eyes can only stare ahead. I’m frozen. Come on Tamara, just say it. What makes it so hard? But nothing happens. In a strange way, I feel like I’m sort of 3 years old. Small. Afraid. Unable to make sentences.

Until my second-to-last relationship, this always happened. For example when my boyfriend snapped at me, when we argued, when I was sad over something, when I imploded with anger, I shut down. It was like tape was being put over my mouth. I really couldn’t express myself. I was in a complete freeze response. I didn’t know why I couldn’t say anything. Now in retrospect I think it was because I was so afraid of being rejected or abandoned, my survival mechanism prevented me from saying anything. Better to be silent than to be abandoned.

But if I really want something, I can do it. And this feeling, I never wanted to experience that again. So I made the conscious decision to always speak up in the next relationship. And I did. I’ve definitely shut down a number of times, but I kept my promise. “1 sentence Tamara, say at least 1 sentence”. Purely on willpower, I gathered all my courage, opened my mouth, pushed the air out of my lungs and formed the sentence. And after one sentence, the2nd sentence. And the 3rd.e Until a real conversation started. In which I expressed my needs and boundaries and I was listened to. Step by step it went better and better. And now, I still find it hard sometimes, but I have gotten pretty good at it. If you would like to know more about the reasons of shutting down and how to deal with it, please send me a pm for a free discovery session.#relationshiptherapy#love#communication#conflict#emotions

Pin It on Pinterest

Share This